κιασμάν (η) [Επίθετο]

1. σύντομος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Επιπλέον Ερμηνεία:
   κοφτός δρόμος

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Σαντάς (κιασμά)

   Παράδειγμα:
   Τη Κωφιάδη η στράτα κιασμά̤ν’ έν’.