κερατάς (ο) [Ουσιαστικό]

1. κερατάς, κακός, διάβολος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Άνω Αμισού

   Παράδειγμα:
   Ατόνα τον κερατά κρεμασήτε τονε.