κεμιτζής (ο) [Ουσιαστικό]

1. ναυτικός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη gemici.

   Ιδίωμα:
   Οινόης

   Παράδειγμα:
   Τη κεμιτζ̌ή το ψωμί σον κάβον έχͮ ει γαίμα.