αρματωσία (η) [Ουσιαστικό]

1. άρματα, όπλα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ποιητικό

   Παραδείγματα:
   1) Σον Άδ’ πάει κι ο Μάραντον χωρίς αρματωσίαν.
   2) Επούλεσα τον μαύρο μου κι όλα̤ τ’ αρματωσίας.