αρκατασλούκ (το) [Ουσιαστικό]

1. συντροφιά, συναδελφικότητα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Είνας στραβός κι είνας κοτσός εποίκανε αρκατασ̌λούκ’.