χατίρ κουράντς [Επίθετο]

1. εκείνος που χαλάει το χατίρι του άλλου Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από τις τουρκικές λέξεις χατίρ' κουρμάκ και χατίρ' ποζάντς

   Ιδίωμα:
   Μετέν τη Μελετή

   Παράδειγμα:
   Δα̤βόλοσύνα̤ν 'κ' έξερεν και χατίρ' κουράν'τς πα' 'κ' έτονε.