χασίλ (το) [Ουσιαστικό]

1. κουρκούτι βρασμένο στο οποίο προσθέτουν λίγο λίγο αλεύρι και ανακατώνουν καλά για να πυκνώσει Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνεία:
   1) Εκάεν σο χασ̌ίλ', φυσά και το ξύγαλαν.
   2) Χασ̌ίλα̤ ψέν'. (ροχαλίζει, ειρωνικά, Ιδίωμα: Σταυρί)

   Ιδίωμα:
   Χαλδίας

   Πληθυντικός:
   χασ̌ίλα̤ (τα)
   χασίλα̤ (Σταυρί)

2. 1) είδος λαπά από κουρκούτι με νερό βραστό 2) είδος δέρματος κατεργασμένου 3) το φρέσκο στάχυ σιταριού ή σίκαλης ή καλαμποκιού Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Σχόλιο:
   Τρωγόταν με βούτυρο ή με γάλα αραιωμένο με νερό (αρμένικο)