απατσής (ο) [Ουσιαστικό]

Γραφή στην Ποντιακή: απατσ̌ής Προφορά: απατσής

1. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνεία:
   ράφτης εγχώριων ενδυμασιών

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   1) Εσέγκεν ατον σ’ έναν απατσ̌ήν σουμά.
   2) ’Κί παίρω γώ απατσ̌ήν, αγαπά την καλατσ̌ήν.