Μαρτίν (το) [Ουσιαστικό]

Γραφή στην Ποντιακή: 1. Μαρτίν , 2. μαρτίν Προφορά: Μαρτίν

1. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνείες:
   1) ενορία Τεμιρτσ̌ήκιοϊ με 30 οικογένειες
   2) μεγάλο εμπροσθογεμές όπλο με ένα ή περισσότερα φυσίγγια, έτσι ονομαζόταν το τσ̌αχμαχλίν, το αϊναλίν, η περτέγκα κ.λ.π.