χαμονή (η) [Ουσιαστικό]

1. χαλασμός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Σον δρόμον τον αγύριστον ση χαμονής τη στράταν.

2. χαμός, αφανισμός, απώλεια, όλεθρος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από τα συνθετικά χάμαι - χάνομαι + μονή

   Πληθυντικός αριθμός:
   τα χαμονάντας