παρχάρης (ο) [Ουσιαστικό]

1. θερινός βιότοπος επάνω στα βουνά Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)
2. οροπέδιο με πρασινάδα και κρύα νερά όπου ζουν τα ζώα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το συνθετικά πάν + εχάρην που είναι αόριστος του ρήματος χαίρομαι ή από το παραχώριον

   Πληθυντικός αριθμός:
   τα παρχάρια