κουδούν (το) [Ουσιαστικό]

1. κουδούνι, κουδούνα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό κώδων

   κουδούν(ι)