φώς (το) [Ουσιαστικό]

1. φως 1) φως φυσικό ή τεχνητό2) το φως των ματιών, όραση (μεταφορικά) 3) οφθαλμός (μεταφορικά) Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνείες:
   1) Βζήσον το φως. (τη λάμπα)
   2) Φως φανερόν. (ολοφάνερο, προφανές)
   3) Είδα φως κι ημέραν. (γλύτωσα από βάσανα και είδα ευτυχισμένες μέρες)
   4) Αεφώς. (το Άγιο Φως)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό φως