παρδίν (το) [Ουσιαστικό]

1. γάτος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Σάντας

   Παραδείγματα:
   1) Ο πάρδον τα κάκαλα τ' επεγανεύτεν. Τα παρδούλα̤ όλα̤ ογώ εφούρκιζα.
   2) Έρθεν σα παρδία, η γάτα ζητάει τ' αρεσενικό να ζευγαρώσει.