παραστάτες (ο) [Ουσιαστικό]

1. το μέρος όπου τοποθετούσαν το λυχνάρι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Τον ήλεν στεν' ατον λυχνάρ'ι, τον φέγγον παραστάτεν.

2. παραστάδα, παράνυμφος, συμπαραστάτης 1) τετράγωνη παράπλευρη δοκός ή κολώνα στο άνοιγμα πόρτας ή παραθύρου 2) αυτός που περιποιείται τους καλεσμένους Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης