παραδότες (ο) [Ουσιαστικό]

1. παραδότης, προδότης Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Χρήση ποιητική

   Παράδειγμα:
   Ήτον ο σ̌κύλον ο Μαρθάς του κάστρου παραδότες.

2. προδότης Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. προδότης Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από τα συνθετικά παρά+δίδωμι