πάντινος (ο) [Ουσιαστικό]

1. απαντά μόνο μια φορά σε ποίημα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Ο Ξάντινον (παραφθορά του Κωνσταντίνος), ο Πάντινον, ο παντολαλέμενον.