κερκέλλ (το) [Ουσιαστικό]

1. κρικέλι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Επιπλέον Ερμηνεία:
   μικρός χάλκινος κρίκος

   κερκέλλ(ι)

2. κρίκος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Επιπλέον Ερμηνεία:
   κουλούρι (από σπιτικό αλεύρι) που μοίραζαν στα παιδιά την Κυριακή των Βαΐων που έψαλλαν

   Προέλευση:
   μεσαιωνική, από την μεσαιωνική λέξη κερκέλλιον, το οποίο από το μεταγενέστερο κρικέλλιον υποκοριστικό του κρίκος

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

   Παράδειγμα:
   Θεία, θεία δός κερκέλλ’ (εννοείται στους άλλους) κι εμέν’ ωβόν.