ανυπόγλητος (ο) [Επίθετο]

1. άνοστος (για φαγητό), αδικοχαμένος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Επιπλέον ερμηνεία:
   ανάξιος λόγου, άνοστο (για φαγητό)
   Προέλευση:
   αρχ. ανυπόβλητος