εμορφάδα (η) [Ουσιαστικό]

1. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνεία:
   ως όνομα γυναίκας, αυτή που έχει ωραία μορφή, πρόσωπο, παρουσιαστικό

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό Ευμορφία

   Ιδίωμα:
   Τσακράκ

   Παράδειγμα:
   Η εμορφά̤δα σ’ έν’ πολλά και με το περισσόν.

2. Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Ερμηνεία:
   η ομορφιά, η ωραιότητα