δέδ (το) [Ουσιαστικό]

1. ατύχημα, μοιραίο, φόβος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Κύρη, το δέδι σ’ και το κακόν σ’ να παίρ’ν οι γεροντάδες. (φόβος)

2. πεπρωμένο, κίνδυνος, φόβος Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Επιπλέον Ερμηνεία:
   κακή τύχη

3. φόβος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό δέος