χορέϊ (το) [Ουσιαστικό]

1. το κάτουρο παιδιών ή ζώων Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

   Παράδειγμα:
   Ας σο χορέϊ εκιτρινίασαν τ’ εμπάλα̤.

   Σχόλιο:
   Των ηλικιωμένων λεγόταν τσίλτεμαν.