κνέσκουμαι [Ρήμα]

1. ξύνομαιξύνω, τρίβω, αισθάνομαι φαγούρα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ρήμα κνήθομαι = ξύνω

   Παράδειγμα:
   Τ’ αιίδ’ οντάν κνέσκουν τα κέρατα θε, πάει τρίφκεται ση τσ̌οπάν’ το ραβδίν.

2. προκαλώ κάποιον για κάτι (μεταφορικά) Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Παράδειγμα:
   Κνέσκεται η κοτύλα' σ'. (θέλεις να τ'ακούσεις, θέλεις να τις φας)

3. αισθάνομαι φαγούρα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης
4. φαγουρίζομαι Πηγή: Ανέκδοτη Προσωπική Συλλογή Δημητριάδη Μάριου
5. ξύνομαι, τσιμπιέμαι έχω φαγούρα Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

   1. Προέλευση:
   Από το αρχαίο κνήφω και κνίζω, προέρχεται το ουσιαστικό κνεσίον που σημαίνει ξύσιμο.
   Μάλλον από το αρχαίο κνάω-ώ προέρχεται, σύμφωνα με τον καθηγητή κ. Στυλιανό Καψωμένο,
   το απαρέφατο: κνάν
   ο μέλλοντας: κνήσω
   ο αόριστος: έκνησα
   το απαρέμφατο μέσης φωνής: κνάσαι
   τον μέλλοντα μέσης φωνής: κνήσομαι
   τον αόριστο μέσης φωνής: εκνησάμην

   2. Σχόλια:
   παρατατικός: εκνέσκουμ΄νε
   μέλλοντας: θα κνέσκουμαι
   αόριστος: εκνέστ'α
   προστακτική: κνέσκου!

   3. Παραδείγματα:
   Κνέσκουμαι, κατ΄ θα έδαξε με! - Ξύνομαι, κάτι με τσίμπησε
   Καθησίαν και κνεσίον! - γαι τους τεμπέληδες

   4. Αναφορές:
   Ούκουν ερείς ανύσασα τον κνισμόν τινά; (Αριστοφάνη Πλούτος)
   Επί δ΄αίγειον κνή τυρόν κνήστει χαλκείη (Ιλιάδα Λ 639)