στόλος (ο) [Ουσιαστικό]

1. το σύνολο της περιβολής μαζί με τα κοσμήματα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ελληνικό ουσιαστικό στόλος = εξάρτυση στόλου

   Χρήση από:
   Π. Μελανοφρύδη

   Παραδείγματα:
   1) Γουρπάν ευτάγ’ ατο σ’ αγουρίων το στόλος.
   2) Κι όλον απάν’ εφόρεσεν του κυρ' ήλιε τον στόλον.

2. το σύνολο της περιβολής μαζί με τα κοσμήματα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από την αρχαία ελληνική λέξη στόλος=εξάρτυση στόλου