στοίβα (η) [Ουσιαστικό]

1. σωρός, στοίβα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Ατά φταν’ έναν στοίβαν παράες.

2. στοιβάδα πυκνό στρώμα από πράγματα (ξύλα) Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης