γιατάχ (το) [Ουσιαστικό]

1. ξέφωτο Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Επιπλέον Ερμηνεία:
   προστετευόμενη θέση

2. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνεία:
   το μέρος του παρχαριού όπου τ’ αγελάδια ξεκουράζονται

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη yatak

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

   Παράδειγμα:
   Σο γιατάχ' απέσ' εντώκεν ο λύκον σα ζα.