απαλάμια (η) [Ουσιαστικό]

1. η παλάμη του χεριού Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
2. παλάμη Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα:
   1) Με την απαλάμα̤ν ατ’ επέρεν άψουμον.
   2) Λείχͮ την απαλάμα̤ν ατ’. (πεινά, δεν έχει να φάει)