Αναζήτησε τη μετάφραση μίας λέξης

Στο λεξικό είναι καταχωρισμένα 19840 λήμματα

αξινάρ (το) [Ουσιαστικό]

Γραφή στην Ποντιακή: αξινάρ' Προφορά: αξινάρ
  1. τσεκούρι Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
  2. τσεκούρι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

    αξινάρ(ι)
  3. τσεκούρι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

    Υποκοριστικό:
    αξιναρόπον (το)
  4. τσεκουράκι Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

    Προέλευση:
    από το ιωνικό αξίνη
    < ο δ' ασπίδας είλετο καλήν αξίνην εύχαλκον αλαίνω αμφί πελέκκω- εκείνος επήρε απ' την ασπίδα του το έμορφο τσεκούρι του, χάλκινο με πελεκητό στυλιάρι- Ιλιάδος Ν 612 Πτώσεις: ονομαστική το αξινάρ' γενική τοι αξιναρί' αιτιατική το αξινάρ'

Παρατηρήσεις - Σχόλια




    Γενικά Σχόλια

    Ενικός: αξινάριν / αξινάρ'
    Πληθυντικός: αξινάρα̤

    Ενδεικτικές Κλίσεις

    Λέξη: λιθάριν/λιθάρ' (το) [Ουσιαστικό]

    Ενικός:
    το λιθάρ' τη λιθαρί(ου) το λιθάρ’
    Πληθυντικός:
    τα λιθάρα̤ (ι͜α) τη λιθαρίων τα λιθάρα̤

    Σχόλια:
    1. Το -ιν ως άτονη κατάληξη συνήθως αποβάλλεται, λόγω του φωνητικού νόμου περί αποβολής των άτονων [i] δίπλα από τονιζόμενη συλλαβή. Το φαινόμενο δεν παρουσιάζεται απόλυτα σε όλα τα τοπικά ιδιώματα.

    2. Όταν η κατάληξη -ιν των ουδετέρων δεν τονίζεται, η προσθήκη της κατάληξης -α στον πληθυντικό αριθμό διαμορφώνει τον ημιανοικτό φθόγγο [æ], που σημειώνεται με α̤, η με ι͜α. Σύμφωνα με τον Ανθ. Παπαδόπουλο το φαινόμενο ονομάζεται συναλοιφή.

    Παρατηρήσεις - Σχόλια