γουλούτς (το) [Ουσιαστικό]

1. σπαθί Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Ιδίωμα:
   Κοτυώρων

   Παράδειγμα:
   Εξέγκεν αμάν το γουλούτσ̌'ν ατ’ κ’ εγράεψεν απάν’ ατ’.