παλαλόν μέλ (το) [Ουσιαστικό]

1. μέλι των αυτοφυών φυτών (από άνθη) στην περιοχή του Πόντου αζαλέας (τσ̌ιφίν) και ροδόδεντρου (κομάρ') Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης