κουθούκ (το) [Ουσιαστικό]

1. ράμφος Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Χαλδίας

   Παράδειγμα:
   Η κασ̌κάρα έκοψεν με το κουθούκ'ν ατ'ς το ράμμαν.