κουρσίμ (το) [Ουσιαστικό]

1. σφαίρα, βόλι Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης

   Ερμηνεία:
   γρήγορα(μεταφορά)

   Παράδειγμα:
   1) εμέν το κουρσίμ κι σκοτών, κάμα γερά κι'ανοί'με
   2) άμον κουρσίμ δέβα κ'έλα

2. μολύβι, βολίδα, βλήμα, σφαίρα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη kursun

   κουρσίμ(ι)