κουβαλετό (το) [Ουσιαστικό]

1. που κουβαλιέται Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Όφεως

   Παράδειγμα:
   Με το κουβαλετό νερό χαμελέτε ού κλώσ̌κεται.