κουβαλαεύω [Ρήμα]

1. καταδιώκω, κυνηγώ Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παραδείγματα:
   1) Εκείνε κουβαλάευεν ατον με το κοντάρ' σο χͮέρ'.
   2) Οι γυναίκ' άμον ντ' εγροίξαν ντο έτον Εβραίος, εκουβαλάεψαν ατον.

2. καταδιώκω κάνω γρήγορα Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης