κουκκούδ (το) [Ουσιαστικό]

1. σπυρί σπέρμα φυτού Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
2. σπυρί, πυρήνας Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό κουκούδιον-κόκκος