χαϊβανλούχ (το) [Ουσιαστικό]

1. ανοησία Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Με το χαϊβανλούχ’ν ατ’ ερρώστεσεν.