κοτσοτύφαγκον (το) [Ουσιαστικό]

1. παλαιό ή σπασμένο τουφέκι Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παράδειγμα:
   Οντάν ωρίαζαμε, εμέν έναν κοτσοτύφα̤γκον εδέκανε.