κονοποίουμαι [Ρήμα]

1. κυλίομαι καταγής Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το ουσιαστικό κόνις

   Παράδειγμα:
   Ο γάϊδαρον αν 'κι κονοποίεται 'κ' ησυχάζ'.

   Ομμόριζο - Παράγωγο:
   κονόπιγμαν

2. κυλιέμαι κάνω τούμπες Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
3. κυλιέμαι στην σκόνη Πηγή: Γλωσσικά Πόντου - Νίκου Σιδηροπούλου

   Προέλευση:
   Το ρήμα είναι σύνθεση των αττικών κονιο- (κονίορτος) και ποιούμαι. Πρώτο συνθετικό είναι το κονιό-. Το κονοποιούμαι μεταβλήθηκεωμε την έκλειψη του (ι).

   Σχόλιο:
   Λέγεται μεταφορικά για τους ακάθαρτους που κυλιούνται στα χώματα και την σκόνη καθώς και για τα ζώα.

   Ενεστώτας: κονοποιούμαι
   Παρατατικός: εκονοποιούμ’νε
   Μέλλοντας: θα κονοποιούμαι
   Αόριστος: εκονοποίγα
   Προστακτική: κονοποίγ’ !

   Παράδειγμα:
   Τερείς ατόν πως κονοποίηται απέσ’ σα χώματα, αμόν γάιδαρος - Δες τον πως κυλιέται στα χώματα σαν το γαιδούρι