ορτυκοφάϊ (το) [Ουσιαστικό]

Γραφή στην Ποντιακή: ορτυκοφάι Προφορά: ορτυκοφάϊ

1. Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ερμηνεία:
   χόρτον χθαμαλόν, επίμηκες που έχει στάχυ πλήρη κόκκων μικρών ώς κεχρία (senesio vulgaris)

   Χρήση από:
   Κούσης