τσεχρέ (η) [Ουσιαστικό]

1. πρόσωπο, όψη, κατήφεια (μτφ) Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
2. χρώμα του προσώπου Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Η τσ̌εχρέν ατ’ εγέντον άμο άσπρο πανί.