εξούκ (το) [Επίθετο, Επίρρημα]

1. μισό, ημιτελές Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
2. λειψός Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική, από την τουρκική λέξη εξίκ

   Παράδειγμα:
   Ημ'σόν οκάν εξούκ’ έν.