έναυλιν (το) [Ουσιαστικό]

1. χώρος κοντά στην αυλή Πηγή: Ιδίωμα Χαψίκιοϊ και Περιχώρων - Στυλιανός Κων. Κυκκίδης
2. αυτό που βρίσκεται στην αυλή Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου - Κηρυκόπουλος Μιλτιάδης

   Προέλευση:
   από το αρχαίο επίθετο εναύλιος