Προέλευση:
από τον αόριστο του ρήματος μενώ
Προέλευση:
από το αττικό ρήμα μηνύω με την ίδια έννοια
Σχόλια:
Ενεστώτας: μενώ
Παρατατικός: εμένηνα και εμενήνα
Μέλλοντας: θα μενώ
Προστακτική: μέντ΄σον!
Παραδείγματα:
Μενώ σε από τώρα για να μην ανασπάλ'τς! (από τώρα σε ειδοποιώ για να μην ξεχάσεις)
Μέν'τσον ατόν ας κάθηται καλά. (ειδοποιησέ τον να κάτσει φρόνιμα)
Αναφορά:
Αλλά μοι μηνύσατε... εί τις... αλλά πληροφορήσατε με αν κάνεις... (Αριστοφάνη Αχαρνής 206)