ψαλαφίον (το) [Ουσιαστικό]

1. ζήτηση, ζητιανιά, επαιτεία Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Παραδείγματα - Επιπλέον Ερμηνεία:
   1) Επέθανεν ο κύρτς ατουν και με το ψαλαφίον ζούν.
   2) Επήγαν σο ψαλαφίον ση ποπά. (βολιδοσκόπηση και συγκατάθεση των γονέων κοριτσιού για αρραβώνα ή γάμο)

   Ομόρριζο - Παράγωγο:
   ψαλαφώ