πάγς (ο) [Ουσιαστικό]

1. μπέης τίτλος τιμητικός ανωτέρων στρατιωτικών και πολιτικών υπαλλήλων αλλά και ιδιωτών Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   τουρκική

   Παράδειγμα:
   Τη Σάντας ο Πάγς για τ’ Αρμενάντας εχάσεν τη φαμήλιαν και την εχιάν ατ’.