χουρτσάν (το) [Ουσιαστικό]

1. ασκί Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Ματσούκας

   Παράδειγμα:
   Ο Πόσογλης άμον χουρτσ̌ά̤ν’ με την τσίπαν πάντ’ οξ̌ωκά.