φάλαγγα (η) [Ουσιαστικό]

1. 1) ξύλινος σύρτης της πόρτας 2) ξύλα επάνω στα οποία τραβούν τις βάρκες ή τα πλοία και τα βάλλουν στη θάλασσα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο ουσιαστικό φάλαγξ = κυλινδρικό ξύλο για μετακίνηση βαρών και πλοίων

   Ιδίωμα:
   Σαντάς

   Παράδειγμα:
   Στόχͮεψον η φάλαγγα να εμπαίν' καλά σο τρυπίν εθε.