φελέγκ (το) [Ουσιαστικό]

1. ξύλα επάνω στα οποία τραβούν τις βάρκες ή τα πλοία και τα βάλλουν στη θάλασσα Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Κοτυώρων, Σαντάς

   Παράδειγμα:
   Τα φελέγγια αλείφ’ νε σαπόν'.