φαλάγγ (το) [Ουσιαστικό]

1. 1) ξύλα επάνω στα οποία σέρνουν τις βάρκες στη στεριά 2) κυλινδρικό ξύλο για μετακίνηση βαρών και πλοίων Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Ιδίωμα:
   Οινόης, Χαλδίας, Κερασούντας

   Παράδειγμα:
   Εγιαγλάεψεν τα φαλάγγια του.