φαγείν (το) [Ουσιαστικό]

1. φαγητό Πηγή: Λεξικό της Ποντιακής Διαλέκτου Στάθη Αθανασιάδη (Γεροστάθη)

   Προέλευση:
   από το αρχαίο φαγείν, απαρέμφατο χρόνου αορίστου του ρήματος εσθίω

   Ιδίωμα:
   Σαντάς